KUCHING / BORNEO ADASINDA BİR YER

Malezya ve sıcak havası bizden aldı ama her köşesi keşfetmeyi beklerken nasıl plan yapmaktan vazgeçebilirdik ki .Plan güneye inmek seçilen şehir Kuching ! Sözcük kedi anlamına geliyor. Malezya nın Borneo adası olan kısmında Sarawak bölgesinin başkenti yüksek binaları değişik doğasıyla da öne çıkıyor .Balta girmemiş ormanlarla çevrili içinde türlü türlü kuşlar , hayvanlar özellikle de orangutanların yaşadığı ve koruma altında olan bölge burada. Dünyanın az sayıda kalan yağmur ormanları bu adada .

Buraya gitmek için Airasia havayolları ile KL den Kuching e uçtuk. Alandan çıkar çıkmaz sıcak ile birlikte karşı karşıya kalınan ikinci sorun taksiciler !
Sıcak onların yanında biraz

otelimizin internetten aldığım fotosu

hafif bile kalır doğrusu :) adamlar bildiğiniz yapışkan .Ama olsun ekmek parası peşindeler deyip hiçbirini kırmamak adına kartlarını alıyoruz .İlerlemeye çalışıyoruz .Ama bir şekilde birine de birşey danışmalıyız derken gözümüze kestirdiğimiz arkadaşla merkeze gidiyoruz. Haliyle klasik sorular başlıyor .Nerelisiniz , otel lazım mı , kaç gün kalacaksınız , beni her zaman arayabilirsiniz , restourant - alışveriş vs vs . Kısaca Kucjing benden sorulur diyor yani . Yine kıyamadığımızdan ve kıramadığımızdan beyfendi ile en az 4- 5 otele girip çıktık odalar bunaltıcı ,sıkıcı , pis , fiyatlar uymadı , merkeze uzak derken artık sıkıldığımız dakikalarda tamam bizi burda indir dedik. İndiğimiz yer Holidayınn otelinin önü ve biz burda kalıcaz tamam sen git dedik .Güç bela gitti vatandaş . ( sonraki günler sürekli aradı bizi gerçi , hangi akıl tel. numaramızı verdiysek artık )

Buraya da soralım dedik ve fiyatı inanamadığımızdan bir kaç kez teyit ettirmek sureti ile aman odayı görmeye gerek yok deyip atladık. Hepiniz bir odada kalırmısınız ? dediler , of course yaniii niye kalmayalım ki :)

Böylece yatacak halledildi ise yiyecek konusuna odaklanan bir ekip gezecek yerlere odaklanan bir ekip olarak işler bölüşüldü. Ben iki ekipte de yokum uçakta kulağım tıkanmıştı 3 gün oldu açılmadığı gibi artık duymuyorum :( yürüyüş ile keşfe çıktık. Nehirdeki tur yapan teknelere yöneldik. İçlerinde kimsenin yüzüne bakmadığı en kötü tekneyi ve yaşlı sahibini seçelim dedik.

Halkın geneli fakir bu ülkede aslında fakir değilde değişen dünya onlara da yetmemeye başlamış işte hayat bu hale geldi .Yoksa fazla bir ihtiyaçları yok ağaçtan meyve , nehirden balık biraz değiş dokuş derken geçiniyorlar . Yaşlı amca sessiz sedasız bulanık nehir suyunda gezdirdi bizi o yaşına rağmen ustalkla kullandığı kürekler yorucu olmalıydı. Bizi karşı kıyıya yanaştırınca biz de oraya yakın bir köyü gezip geri gelirsek bekleyeceğini söyledi. Biz de başladık uzun ayakllı tahta köy evlerinin ve meraklı gözlerin arasında dolaşmaya. Burası karşı yakadan çok farklı .O tarafta yüksek binalar içinde lüks markaların olduğu AVM ler dolu ama burda gerçek Malay insanının gerçek hayatını gördük. Bayram olduğu çin herkes güzel giyinmiş ve birbirlerine ziyarete gidiyordu. Ve kapılar açık herkes istediği eve tanısın tanımasn girebiliyor .Open house bunun adı . Biz de haydi bir cesaret deyip birini gözümüze kestirdik. Tabii ki tahmin ettiğiniz gibi güleryüzle karşılandık .Bu zannediyorum ki dünyanın heryerinde değişmeyen manzaradır. Bir köyde iseniz korkmayın çalın kapıyı . İsviçre de de , Balkanlarda da , Fransa da da hatta soğuk nevale Rusya da da bununla karşılaştık. Büyüdükçe şehirler büyüyor EGO lar demek .

Neyseeee biz Malay evimize dönelim.
Bizi güleryüzle karşılayan amca ve eşinden başkası yok. Amcamız emekli imam eşi ev hanımı imiş. Kızları doktor avrupa da bir yerlerde idi o sırada .Türkiye ye de geldi bayılmış İstanbul a dedi . Şaşırmadık , tabi ki bayılacak İstanbul bu ! dedik kendi aramızda .Oradaki usule biz de uyup sehpanın üzerine çıkardıkları envai çeşit şekerleme , tuzlu tatlı çöreklerden tattık .Hepsi şeffaf kutular içindeydi.

Herhalde fazla haşerat var diyedir. Gayet normal tropikal kuşak , nehir , orman ya ne olacaktı değil mi ? harika ingilizce konuşan teyze bize bahçesini gezdirdi.Leş kokulu durian ağacını da vesile ile görmüş olduk .Ne de masum görünüyor oysa ... Fotograf karşılıklı sarılmalardan sonra köyde biraz daha gezdik ve sandalımızı bekletmeyelim de adam başka işe gitsin diye modern hayata döndük.

fotoğraf çektirmeye bayılan kızlar

her yerde bir arka mahalle vardır

Çin tapınakları , çin mahallesi derken baştan başa şehri yürüdüğümüzü farketik. Gezmenin en güzel yolu da yürümek zaten ah bir de sıcak olmasa :(
Sarawak bölgesine özgü sanat ise çömlekçilik .

Canlı renklerde , çeşit çeşit gördük . Bu bölgede insanlar takvimi pirinç hasadına göre tutarlarmış.Bu zamanda bölgeye özgü müzik aletlerine eşlik eden zarif ayak ve ellerin ahengi ile dans gösterileri yaparlarmış. Bizim mevsim hasat mevsimi değildi maalesef .

Ayrıca Kucing e yakın Bako Ulusal parkındaki orangutanları görmemiz içinde uygun bir zaman olmadığından bu ikisinden de yoksun kaldık. Eee herşeyi bir anda yapamıyorsun .Orangutan beslemek işini hemen geçiştirmemem lazım aslında .olay şöyle ; dünya yabana hayatı koruma vakfına göre Borneo da her yıl 1.3 milyon hektar kaçak ağaç kesimi ve yangınlarla yok oluyor .Adanın doğal hazinesi ve ekosistem dengesi tehlike altında kalıyor. Haliyle ağaçlarda yaşayan orangutanların doğal yaşamlarıdayok olma tehlikesinde.Tutsak ve annesiz bebek orangutanların hayatta kalabilmeleri için uğraş veriliyor. Bu yağmur ormanlarının dünyada bir eşi benzeri yok . Dünyanın akciğerleri amazonlar denir ya hani işte Borneo ormanları da öyle ..Biz izleyemedik size denk gelirse en güzel sabah sabah kahvaltını yaptıkları zamanmış , bilginize . Kucing de neler yaşadığımızı az çok anlatmış oldum .Benim için ise en önemli detay kulağımın tedavi edilmesi oldu. O yüzden bu şehri daima minnet ile anıcam .

koca gün gezince güzel bir akşam yemeği yiyelim deyip all you can eat tarzında uzakdoğu lokantasında tıkabasa yeyip hotele dönmezden önce inetrnet cafe ye gidip yarın ki uçağımızı ayarlayalım istedik. Yarın planımız Singapur a gitmek . Zorlu olacak Kuching den Singapur a saat ve fiyatlar
uymadı . Ne yapsak tekne de uymuyor .O zaman en yakın şehir Jahor Bahru ya uçalım ordan otobüs ile Singapur a geçelim. Hem kara yolu ile giriş entresan diyor gidenler görmüş oluruz .Biz bunları garip , karanlık bir arka sokakta , sokaktan daha garip bir internet cafe de hallettik. Böylesini görmedim görmemde herhalde . Cafedeki insanlar mı ? yarı çinli yarı hindu malay karışımı , yalınayak , herkes hafif uçmakta , bize tuhafmışız bakmaktalar. Bizdeki de cesaret hani kredi karı ile ordan bilet aldık .Cesaretimize bir alkış lütfen :)